De spiegel

Wat zich momenteel in de wereld afspeelt, brengt veel onzekerheden met zich mee.
Alles kan van het ene op het andere moment volkomen anders zijn en kan je gedwongen worden voor jezelf de balans op te maken. Het komt dan vooral op vertrouwen aan en toen ik hier over nadacht, moest ik ineens aan een tekst denken die ik lang geleden heb opgeschreven.

 

Durf jij het aan?
 

 

Een dure auto,een eigen huis.
Een drukke baan en dus zelden thuis.
Vaak op vakantie, het gaat voor de wind,
maar diep in mij verborgen roept zachtjes een kind:
“Ga je met mij mee, durf jij het aan,
om hand in hand met mij voor de spiegel te staan?
En daar voor die spiegel, in het volle licht,
zie je geen masker, maar je eigen gezicht.
Je innerlijk kind, stralend als een briljant.
Jouw echte rijkdom, kom…geef me je hand.
Toe wees maar niet bang en durf het aan,
Om samen met mij voor de spiegel der waarheid te staan”.

Ik ben beroemd, een idool, een held.
Ik leef in hotels, ben welgesteld.
Ik heb geen zorgen, ik voel me bemind,
maar diep in mij verborgen huilt eenzaam een kind:
“Durf jij het aan….”?

Geestelijk sterk, maar heel veel verdriet,
Grote zorgen, je ziet het haast niet.
Ik lijk heel gelukkig, ik lijk heel blij,
Maar diep verborgen schreeuwt bezeerd een kind in mij:
“Durf jij het aan….”?

Niets meer zeker, het tij is gekeerd.
Vallen en opstaan, zo wordt het geleerd.
Dan hoor ik een stem, heel lieflijk en zacht:
Durf jij het aan,om met mij voor de spiegel te gaan staan?

Ik toon mijn emoties en roep huilend: “wacht…!
Ik ga met je mee, ik durf het aan.
Ik ga samen met jou hand in hand voor de spiegel staan.
En daar in die spiegel, in het volle licht,
zie ik geen maskers maar mijn ware gezicht.
Ik voel Zijn Liefde, stralend als een briljant.
Mijn eigen rijkdom, kom, ik geef je mijn hand.
Ik ben niet meer bang, ik durf het aan.
Ik ga samen met jou voor de spiegel der waarheid staan”.

Zo verschillend

Een roos, tulp, anjer en madeliefje.
Zo verschillend, maar …
allemaal kleuren.

Een aap, muis, hond en olifant.
Zo verschillend, maar …
allemaal dieren.

Rood, geel bruin en paars.
Zo verschillend, maar …
allemaal kleuren.

Een Chinees, Neger, Marokkaan en Jood.
Zo verschillend, maar…
allemaal mensen.

Zoveel mensen,
Zoveel meningen,
Zoveel verschillen,
Zoveel haat.

Maar ook:

Zoveel mensen,
Zoveel meningen,
Zoveel waarheden,
Zoveel liefde.

De één wordt agressief,
De ander zoekt verbinding.
Ieder mens is uniek.
Ieder heeft een mening: “zijn eigen waarheid”.
Elke mening telt.

Wanneer liefde en begrip de verbindende factor zijn,
zien we geen verschil, maar een andere waarheid.

Een regenboog ontstaat dankzij de verschillende kleuren,
gevormd door het samengaan van  de zon en de regen.
Alles komt samen in een schitterende boog,
 als symbool van verbinding.

Zoveel mensen.
Zoveel tegenstellingen.
Zoveel waarheden.
Laten we gaan verbinden.
Laat alles één geheel worden,
zodat we kunnen leven in LIEFDE. 

Stilte

 

 

De zon schijnt buiten,
maar ik zie hem niet.
De vogels fluiten,
maar ik hoor hem niet.
Mijn lichaam vecht,
maar ik voel het niet.
Ik lig op de I.C.
maar ik weet het niet.
Ik mag geen bezoek,
maar dat merk ik niet.

Jij bent thuis,
helemaal alleen.
Jij bent angstig,
huilt van verdriet.
Jij bent zo eenzaam,
de stilte benauwd je.
Jij bent sterk
en gelooft in een wonder.
Jij houdt vertrouwen
en bidt voor mij.

Ik hier, jij daar,
een wereld van verschil.
Ik hier en jij daar,
maar toch verbonden in de geest.
Ik geef niet op.
Jij blijft hopen.
Ik ontwaak,
jij huilt van geluk.
Jij en ik mogen samen verder.
De stilte is verbroken.

Kijk eens wat ik voor je heb

 

 

Kijk eens wat ik voor je heb.
Het lijkt misschien wel klein.
Maar als je het van me aanneemt,
kan het van grote waarde zijn.

Een virus heeft ons in de ban.
Zorgt voor ziekte en verdriet,
onzekerheid en vooral ook angst.
Want velen overleven niet.

Ik zie je zitten voor het raam.
De leegte is zo voelbaar.
Hier is mijn luisterend oor voor jou.
Vertel het al je twijfels maar.

Ik zie je gaan, van bed naar bed.
Vermoeidheid in je ogen.
Hier is mijn glimlach, dapper mens.
Misschien mag hij je tranen drogen.

Ik zie je liggen in je bed.
Vechtend om te blijven leven.
Mijn hand mag jou in deze strijd,
misschien wat hoop en troost gaan geven.

Kijk eens wat ik voor je heb,
er stroomt liefde uit mijn hart.
En als we samen daar mee werken,
maakt de wereld een nieuwe start.

Pasen 2020

Deze tekening maakte ik op 16-03-1999.
vandaag kwam er de volgende tekst bij:

 

Pasen 2020

 

 De wereld is in nood.
Op weg naar zijn eigen kruisiging.
Het “viruskruis” ligt op de schouder
en voelt te zwaar, te groot.

Angst, twijfel, de vrijheid is beperkt.
Het leven is zo anders.
Zoveel zieken vechten voor hun leven,
maar de saamhorigheid versterkt.

Samen wordt het kruis gedragen.
Samen vallen we en staan weer op.
Samen zetten we de schouders eronder.
Samen voelen we ons gesterkt.

De kruisweg die de wereld loopt,
breekt ego’s af en brengt bezinning.
Kunnen we vertrouwen houden,
Terwijl fundamenten worden gesloopt?

Pasen, het feest van de herrijzenis.
We vieren het elk jaar.
Misschien krijgt het in deze tijd,
een diepere betekenis.

Het kruis waar Jezus aan heeft gehangen,
staat nu symbool voor ons.
Zijn betekenis is voelbaar en
doet ons naar een “nieuwe wereld” verlangen.

Het coronavirus

 

 

Aan dit schilderij ben ik begin maart begonnen en wie had verwacht dat “de Storm”, geplaatst in februari, nu al over de wereld raast in de vorm van het coronavirus?
Al snel besefte ik, dat in dit schilderij het heftige (langdurige) proces van deze crisis wordt weergegeven: onmacht, frustratie, wanhoop, pijn en verdriet. Dit alles zo voelbaar tijdens het schilderen.
Onbewust maakte ik veel foto’s en ik neem u graag mee in de voortgang van dit proces.
Vanaf het ontstaan van het virus tot aan de begeleiding van de mensen die over gaan naar Gene Zijde.
Klik hiervoor op onderstaande afbeeldingen.

 

storm

 

 

De storm

Opeens was hij daar,
de alles bedreigende storm.
De automatische piloot stond aan.
en niemand zag het gevaar.

Het leek toch allemaal zo goed te gaan.
Geen vuiltje aan de lucht.
Maar het onbezorgde leven
was in één klap van de baan.

De storm bracht chaos en verdriet.
De boot sloeg om
Bezittingen kwijt en vechten voor je leven.
Arm of rijk, dat telt in deze niet.

Nu komt het aan op vertrouwen,
doorzettingsvermogen en geduld.
Een reddingsboei wordt uitgegooid.
Je mag aan een nieuwe toekomst bouwen.