Energetische storm

 


Nadat ik een  expositie heb gehad,  werd er weer een schilderij aan mij doorgegeven.
Terwijl ik aan het werk was, kwamen de woorden “energetische storm” steeds in mijn hoofd en ik voelde daar veel verwarring bij.
Toen het schilderij af was, kon ik er niet echt blij van worden.
Het was af, maar zo voelde het niet.

Wat voelde ik bij dit schilderij?
Als een storm, overspoelt een nieuwe energie de aarde en gaat voor grote veranderingen zorgen.
Iedereen, bewust of niet, maakt daar deel van uit.
En terwijl ik dacht: dat ik misschien net als bij het schilderij “de Dageraad”, wel weer een keer overheen zou gaan schilderen, zag ik een ander schilderij in de kamer staan.
Dit had ik na de expositie nog niet opgeruimd en waarschijnlijk was dat niet zonder reden gebeurd.

Ik werd getroffen door de gelijkheid van kleurgebruik, terwijl er toch jaren tussen zit.
Horen deze 2 schilderijen bij elkaar?
Dan snap ik ook dat ik er niet blij van kan worden.
Dit schilderij is “gestopt” midden in een proces.
Als de schilderijen naast elkaar staan, zie ik duidelijk dat niemand aan deze storm ontkomt.
Iedereen krijgt er mee te maken en op het eind worden de emoties verwerkt.
Degenen die de storm niet overleefd hebben, worden aan Gene Zijde liefdevol opgevangen.
Er wordt al op hen gewacht.

Expositie

 

Wanneer ik terugdenk aan de afgelopen maand krijg ik een voldaan gevoel.

Wat is er gebeurd?
Ik heb mijn eerste expositie mogen houden bij “Joos” in Goor:

“Samen op weg”

 

In deze winkel kreeg ik een platform om met mijn schilderijen naar buiten te treden.

Op de weg naar de opening heb ik van de uitdagingen die ik tegen kwam, veel kunnen leren.
Als eerste wilde ik een fotoboek maken, waarin de diversiteit van het werk te zien zou zijn.
Wat ik hiervan geleerd heb…???

Dat je de originele bestanden van foto’s nooit weg moet doen!!!
Om ruimte te maken op de computer had ik deze n.l. weggegooid en de kleine bestanden bewaard.
Deze waren natuurlijk niet geschikt voor het fotoboek en al het werk dat nog in mijn bezit was, moest dus opnieuw gefotografeerd worden.
Hier kreeg ik gelukkig hulp bij, maar de verwerking ervan lag toch wel op mijn bordje.
Een les, die me heel veel tijd en energie heeft gekost.
Maar het fotoboek werd prachtig, evenals een klein boekje met teksten en afbeeldingen van de website.

Daarna begon het klaarzetten van de schilderijen,
kaartjes met beschrijving maken,
nieuw visitekaartje, uitnodiging,
drankje, hapje, een traktatie met mijn logo etc. etc.
In verschillende kranten kwam een mooi persbericht.

                                                     En dan is het 12 oktober!!
                                                     Mijn eerste expositie is een feit.

 


Ik heb genoten van de openingsmiddag.
Wat mooi om te kunnen vertellen wat mijn intentie is en uitleg te geven hoe mijn werk tot stand komt: het proces dat onder het eindresultaat zit.

 

Ontroerend, hoe ik werd toegesproken door mijn vriendin en   
hoe we daarna samen een schilderij onthulden als opening van de expositie.

Wat fijn dat mensen naar je toe komen en vertellen dat ze de emoties in de schilderijen ook echt voelen.
Wat een stimulans om te horen dat ik meer moet exposeren.

Ik ben dankbaar
– voor alles wat ik de afgelopen maand heb mogen leren.
– voor alle hulp, die ik op vele wijze heb mogen ontvangen.
– voor de ruimte die mij is aangeboden.
– voor iedereen die de moeite heeft genomen naar mijn expositie te komen.

Maar mijn grootste dank gaat naar mijn “Begeleiders”, die via mij hun boodschap kenbaar willen maken.

Komt er weer een expositie??
Ik hoop het van harte.
Mocht je een geschikte ruimte weten, waar werk van mij kan hangen, neem dan a.u.b. contact met me op.
Deze schilderijen zijn niet voor mij doorgegeven, maar voor anderen.
Ik hoop echt dat ze hun bestemming krijgen.