De spiegel

Wat zich momenteel in de wereld afspeelt, brengt veel onzekerheden met zich mee.
Alles kan van het ene op het andere moment volkomen anders zijn en kan je gedwongen worden voor jezelf de balans op te maken. Het komt dan vooral op vertrouwen aan en toen ik hier over nadacht, moest ik ineens aan een tekst denken die ik lang geleden heb opgeschreven.

 

Durf jij het aan?
 

 

Een dure auto,een eigen huis.
Een drukke baan en dus zelden thuis.
Vaak op vakantie, het gaat voor de wind,
maar diep in mij verborgen roept zachtjes een kind:
“Ga je met mij mee, durf jij het aan,
om hand in hand met mij voor de spiegel te staan?
En daar voor die spiegel, in het volle licht,
zie je geen masker, maar je eigen gezicht.
Je innerlijk kind, stralend als een briljant.
Jouw echte rijkdom, kom…geef me je hand.
Toe wees maar niet bang en durf het aan,
Om samen met mij voor de spiegel der waarheid te staan”.

Ik ben beroemd, een idool, een held.
Ik leef in hotels, ben welgesteld.
Ik heb geen zorgen, ik voel me bemind,
maar diep in mij verborgen huilt eenzaam een kind:
“Durf jij het aan….”?

Geestelijk sterk, maar heel veel verdriet,
Grote zorgen, je ziet het haast niet.
Ik lijk heel gelukkig, ik lijk heel blij,
Maar diep verborgen schreeuwt bezeerd een kind in mij:
“Durf jij het aan….”?

Niets meer zeker, het tij is gekeerd.
Vallen en opstaan, zo wordt het geleerd.
Dan hoor ik een stem, heel lieflijk en zacht:
Durf jij het aan,om met mij voor de spiegel te gaan staan?

Ik toon mijn emoties en roep huilend: “wacht…!
Ik ga met je mee, ik durf het aan.
Ik ga samen met jou hand in hand voor de spiegel staan.
En daar in die spiegel, in het volle licht,
zie ik geen maskers maar mijn ware gezicht.
Ik voel Zijn Liefde, stralend als een briljant.
Mijn eigen rijkdom, kom, ik geef je mijn hand.
Ik ben niet meer bang, ik durf het aan.
Ik ga samen met jou voor de spiegel der waarheid staan”.

Zo verschillend

Een roos, tulp, anjer en madeliefje.
Zo verschillend, maar …
allemaal kleuren.

Een aap, muis, hond en olifant.
Zo verschillend, maar …
allemaal dieren.

Rood, geel bruin en paars.
Zo verschillend, maar …
allemaal kleuren.

Een Chinees, Neger, Marokkaan en Jood.
Zo verschillend, maar…
allemaal mensen.

Zoveel mensen,
Zoveel meningen,
Zoveel verschillen,
Zoveel haat.

Maar ook:

Zoveel mensen,
Zoveel meningen,
Zoveel waarheden,
Zoveel liefde.

De één wordt agressief,
De ander zoekt verbinding.
Ieder mens is uniek.
Ieder heeft een mening: “zijn eigen waarheid”.
Elke mening telt.

Wanneer liefde en begrip de verbindende factor zijn,
zien we geen verschil, maar een andere waarheid.

Een regenboog ontstaat dankzij de verschillende kleuren,
gevormd door het samengaan van  de zon en de regen.
Alles komt samen in een schitterende boog,
 als symbool van verbinding.

Zoveel mensen.
Zoveel tegenstellingen.
Zoveel waarheden.
Laten we gaan verbinden.
Laat alles één geheel worden,
zodat we kunnen leven in LIEFDE. 

Stilte

 

 

De zon schijnt buiten,
maar ik zie hem niet.
De vogels fluiten,
maar ik hoor hem niet.
Mijn lichaam vecht,
maar ik voel het niet.
Ik lig op de I.C.
maar ik weet het niet.
Ik mag geen bezoek,
maar dat merk ik niet.

Jij bent thuis,
helemaal alleen.
Jij bent angstig,
huilt van verdriet.
Jij bent zo eenzaam,
de stilte benauwd je.
Jij bent sterk
en gelooft in een wonder.
Jij houdt vertrouwen
en bidt voor mij.

Ik hier, jij daar,
een wereld van verschil.
Ik hier en jij daar,
maar toch verbonden in de geest.
Ik geef niet op.
Jij blijft hopen.
Ik ontwaak,
jij huilt van geluk.
Jij en ik mogen samen verder.
De stilte is verbroken.

Kijk eens wat ik voor je heb

 

 

Kijk eens wat ik voor je heb.
Het lijkt misschien wel klein.
Maar als je het van me aanneemt,
kan het van grote waarde zijn.

Een virus heeft ons in de ban.
Zorgt voor ziekte en verdriet,
onzekerheid en vooral ook angst.
Want velen overleven niet.

Ik zie je zitten voor het raam.
De leegte is zo voelbaar.
Hier is mijn luisterend oor voor jou.
Vertel het al je twijfels maar.

Ik zie je gaan, van bed naar bed.
Vermoeidheid in je ogen.
Hier is mijn glimlach, dapper mens.
Misschien mag hij je tranen drogen.

Ik zie je liggen in je bed.
Vechtend om te blijven leven.
Mijn hand mag jou in deze strijd,
misschien wat hoop en troost gaan geven.

Kijk eens wat ik voor je heb,
er stroomt liefde uit mijn hart.
En als we samen daar mee werken,
maakt de wereld een nieuwe start.

Pasen 2020

Deze tekening maakte ik op 16-03-1999.
vandaag kwam er de volgende tekst bij:

 

Pasen 2020

 

 De wereld is in nood.
Op weg naar zijn eigen kruisiging.
Het “viruskruis” ligt op de schouder
en voelt te zwaar, te groot.

Angst, twijfel, de vrijheid is beperkt.
Het leven is zo anders.
Zoveel zieken vechten voor hun leven,
maar de saamhorigheid versterkt.

Samen wordt het kruis gedragen.
Samen vallen we en staan weer op.
Samen zetten we de schouders eronder.
Samen voelen we ons gesterkt.

De kruisweg die de wereld loopt,
breekt ego’s af en brengt bezinning.
Kunnen we vertrouwen houden,
Terwijl fundamenten worden gesloopt?

Pasen, het feest van de herrijzenis.
We vieren het elk jaar.
Misschien krijgt het in deze tijd,
een diepere betekenis.

Het kruis waar Jezus aan heeft gehangen,
staat nu symbool voor ons.
Zijn betekenis is voelbaar en
doet ons naar een “nieuwe wereld” verlangen.

Een liefdevol hart

 

 

 

Een liefdevol hart

Wanneer ik bij je aanklop
met mijn verdriet en pijn.
Doe jij dan voor mij open
en mag ik even bij je zijn?

Wanneer ik ben gevallen
en niet meer op kan staan.
Reik jij mij dan jouw hand,
zodat ik toch weer verder kan gaan?

Wanneer jij de noden ziet
in andermans leven.
Open jij dan liefdevol je hart,
om steun en troost te geven?

Als dat zo is
zal de wereld veranderen.
Stroomt er onvoorwaardelijke liefde
van jou naar vele anderen.

ik wens je een liefdevolle kerst.

 

Energetische storm

 


Na de expositie werd er weer een schilderij aan mij doorgegeven.
Terwijl ik aan het werk was, kwamen de woorden “energetische storm” steeds in mijn hoofd en ik voelde daar veel verwarring bij.
Toen het schilderij af was, kon ik er niet echt blij van worden.
Het was af, maar zo voelde het niet.

Wat voelde ik bij dit schilderij?
Als een storm overspoelt een nieuwe energie de aarde en gaat voor grote veranderingen zorgen.
Iedereen, bewust of niet, maakt daar deel van uit.
En terwijl ik dacht: misschien ga ik er, net als bij het schilderij “de Dageraad”, wel weer een keer overheen schilderen, zag ik een ander schilderij staan.
Dit had ik na de expositie nog niet opgeruimd en waarschijnlijk was dat niet zonder reden gebeurd.

Ik werd getroffen door de gelijkheid van kleurgebruik, terwijl er toch jaren tussen zit.
Horen deze 2 schilderijen bij elkaar?
Dan snap ik ook dat ik er niet blij van kan worden.
Dit schilderij is “gestopt” midden in een proces.
Als de schilderijen naast elkaar staan, zie ik duidelijk dat niemand aan deze storm ontkomt.
Iedereen krijgt er mee te maken en op het eind worden de emoties verwerkt.
Degenen die de storm niet overleefd hebben, worden aan Gene Zijde liefdevol opgevangen.
Er wordt al op hen gewacht.

Expositie

 

Wanneer ik terugdenk aan de afgelopen maand krijg ik een voldaan gevoel.

Wat is er gebeurd?
Ik heb mijn eerste expositie mogen houden bij “Joos” in Goor:

“Samen op weg”

 

In deze winkel kreeg ik een platform om met mijn schilderijen naar buiten te treden.

Op de weg naar de opening heb ik van de uitdagingen die ik tegen kwam, veel kunnen leren.
Als eerste wilde ik een fotoboek maken, waarin de diversiteit van het werk te zien zou zijn.
Wat ik hiervan geleerd heb…???

Dat je de originele bestanden van foto’s nooit weg moet doen!!!
Om ruimte te maken op de computer had ik deze n.l. weggegooid en de kleine bestanden bewaard.
Deze waren natuurlijk niet geschikt voor het fotoboek en al het werk dat nog in mijn bezit was, moest dus opnieuw gefotografeerd worden.
Hier kreeg ik gelukkig hulp bij, maar de verwerking ervan lag toch wel op mijn bordje.
Een les, die me heel veel tijd en energie heeft gekost.
Maar het fotoboek werd prachtig, evenals een klein boekje met teksten en afbeeldingen van de website.

Daarna begon het klaarzetten van de schilderijen,
kaartjes met beschrijving maken,
nieuw visitekaartje, uitnodiging,
drankje, hapje, een traktatie met mijn logo etc. etc.
In verschillende kranten kwam een mooi persbericht.

                                                     En dan is het 12 oktober!!
                                                     Mijn eerste expositie is een feit.

 


Ik heb genoten van de openingsmiddag.
Wat mooi om te kunnen vertellen wat mijn intentie is en uitleg te geven hoe mijn werk tot stand komt: het proces dat onder het eindresultaat zit.

 

Ontroerend, hoe ik werd toegesproken door mijn vriendin en   
hoe we daarna samen een schilderij onthulden als opening van de expositie.

Wat fijn dat mensen naar je toe komen en vertellen dat ze de emoties in de schilderijen ook echt voelen.
Wat een stimulans om te horen dat ik meer moet exposeren.

Ik ben dankbaar
– voor alles wat ik de afgelopen maand heb mogen leren.
– voor alle hulp, die ik op vele wijze heb mogen ontvangen.
– voor de ruimte die mij is aangeboden.
– voor iedereen die de moeite heeft genomen naar mijn expositie te komen.

Maar mijn grootste dank gaat naar mijn “Begeleiders”, die via mij hun boodschap kenbaar willen maken.

Komt er weer een expositie??
Ik hoop het van harte.
Mocht je een geschikte ruimte weten, waar werk van mij kan hangen, neem dan a.u.b. contact met me op.
Deze schilderijen zijn niet voor mij doorgegeven, maar voor anderen.
Ik hoop echt dat ze hun bestemming krijgen.

Een laatste kus

 

 

 

De strijd is gestreden.
Mijn ziel mag gaan.
Ik geef het op.
Mijn lijf kan het niet meer aan.

Het spijt me jullie achter te laten.
Maar dit leven is voorbij.
Liefste, bedankt voor al die fijne jaren.
We liepen samen, zij aan zij.

Vreugde en verdriet.
Herinneringen, het zijn er zoveel.
Kinderen en kleinkinderen,
Horen ook bij het geheel.

Nu laat ik je achter,
Je huilt, hebt verdriet.
Maar één ding is zeker:
Ik vergeet je niet.

Kom, een laatste kus.
Ik ben zo moe.
Vaarwel mijn schat.
Ik ga naar mijn Vader toe.


Geef me de ruimte

 

 

 

 

 

 

 




Geef me de ruimte.
Ik wil dansen en springen,
zodat je kan zien hoe blij ik ben.

Geef me de ruimte,
waar ik me kan verstoppen
wanneer ik even alleen wil zijn.

Geef me de ruimte.
Ik wil mijn licht laten schijnen
over mijn eigen gekozen weg.

Geef me de ruimte
om fouten te maken,
te vallen en zelf weer op te staan.

Geef me de ruimte
om op mijn tijd terug te keren,
zodat je kan zien hoe ik ben gegroeid.

Geef me de ruimte
jou mijn liefde te tonen,
op mijn eigen speciale manier.